به هرزگي نيلوفر مي خنديد

-        به چه چنگ مي زني

-        مني که وام دار سايه همسايه ام؟

چنار پير؟

آدم بشو نمي شوي ،

که آدم من نمي شوي...

براي من سيب،انگور،گندم...

چه فرق مي کند!!!

آدم من...

من ..

نمي شوي

خيال برم ميدارد مي برد

به کجاهاي ناکجا...

تخم مرغ در جيبم ،

از پاسبان ها مي ترسم!

هول برم ميدارد مي برد

وسط شهر اوز ،

اينجا جادوگرها پياز مي کارند ووو

با قورباغه ها مهربانند ؛

توي گوشم مي زنم

باور نمي کنم!

شک برم ميدارد مي برد

به دماغه اميد نيک...

فانوس هاي دريايي قد کشيده اند ميان ابرها

و بادبادک من هيچ وقت

به نوکشان نمي رسد ،

نخواهد رسيد !

ته کشيده اند آرزوهايم

انگار خيلي وقت پيش ، پير

لبهايي که طعم خاک اره ميدهند!

مسيح من...

عشق خطا نمي کند،

 حتي در گناه!

ازمن بريده است و يک تن نمي شود

اين کسر مشکلي است!تو از من نمي شود

اين قصه از حقيقت شب هم سياه تر

بر تن لباس بهتر از کفن نمي شود

این  +سر   مش+لی است تو  از من نمیشود

این قصه از حقیقت شب هم سیاه تر

بر  تن لباس بهتر از +فن نمی شود

آقا ببخشید اشتباهی شد

دست شما پیاله بغض و آهی شد...

که سهم من بود و تنهایی خودم .کین من

در گیر سایه یک عشق واهی شد

سازم شکست و بی صدا خوابید

این سنفونی خون گریه هایم را گواهی شد

من کودک نوپای گیج و عاشقی بودمچ

آغوشتان هم بستری از بی پناهی شد

محکوم کردن من شمارا نه .زبانم لال

حکم قضا بوده که کارم بر تباهی شد

تسلیم باشد می روم بی شک...

کارم قبول اینکه تو هرچه بخواهی شد!

افتضاح بود می دونم! کمک کنید

معلوم می شود که گنهکاری

برگترین گناه من این است :

گنجشکها را نبوسیده کشتم...

برای آشتی ها...

برای چشم انتظاری ها...

منت کشی ها...